Bakken met dokter Oetlul
Ik had beter moeten weten. Ik die altijd zo ageer tegen kant en klaar en mixjes en mengseltjes… Maar ja, ik had zin in troostvoer, en dan denk ik meteen aan chocolade en aan lekker warm en iets zacht smeuïgs dat je voor de TV kan verorberen. Brownies dus!
Omdat ik als rechtgeaarde slechte huisvrouw dacht dat toch niemand het zou merken nam ik uit de supermarkt een pak mix voor luie koks mee. Thuisgekomen ging ik gelijk aan de slag. Omdat 100 ml. water zo waterig is nam ik 80 ml. water en 20 ml. Kahlua (Mexicaanse koffielikeur) en ik bestrooide het beslag rijkelijk met stukjes pistachenootjes van de Iraanse kruidenwinkel. Zo zou mijn luie wijven-product straks de look and feel van een waar keukenprinsesbaksel gaan krijgen. Al snel rook mijn keuken naar chocolade; naar aangebrande chocolade om precies te zijn.
Duizend bommen en granaten! De kartonnen bakvorm van dr. Oetlul was opengeklapt en de helft van de mix lag nu op de ovenbodem te bakken. Daar transformeerde mijn troostvoer zich in een bruine bron van ergernis. Wat een ellende!
Maar ik laat me niet zomaar klein krijgen. Ik deed fluks de oven uit en schepte het nog vloeibare deel in de kom en deed daar de rest uit de vorm bij. De vorm zelf heb ik mores geleerd met een horde paperclips zodat hij nu in het gareel zal blijven. Bij de bakmix ging nog een scheutje water en welja, ook nog een flinke drop Kahlua. De oven heb ik noodgedwongen grondig schoongepoetst dus dat klusje heb ik ook nog eens geklaard. Reden te meer tot trots op mezelf te zijn.
Het resultaat mag er zijn. Zachte zoete op de tong smeltende brownies met een boel van mezelf en een beetje van dr. Oetlul. Niemand die het weet en ziet en mijn reputatie is weer gered.
En de moraal van dit verhaal? Lieve slechte huisvrouwen, trap er niet in en schuw bakmixjes als de schurft en kartonnen nepvormen helemaal. Tenzij uw oven weer eens een grote uitschrobbeurt behoeft; dan is het een regelrechte aanrader.
Whahaha, geniaal geschreven.
Inderdaad, die pakjes en mixen is ook niet mijn ding… uitgebreid koken is nog het enige wat ik (ook dan weer met mate) wel leuk vind van het huishouden…. Dan ben ik ook nog ‘s zo eigenwijs dat ik vind dat ik het altijd beter kan dan dr oetlul. (tot nu toe heb ik altijd gelijk gehad:-)Zo heb ik laatst een pak gekocht waar je kinderijsjes mee kunt maken. Ik moet zeggen, mijn dochter vond het leuk, dus de opzet was al geslaagd. Maar ja, dan moet je het nog opeten… wat een bocht zeg!!! ik liet mijn portie smelten in de gootsteen, en het smolt niet eens onder de hete kraan, gewoon een chemisch gelatine rommeltje bleek het te zijn… geef mij maar inderdaad gewoon echte recepten met eerlijke ingredienten.
Hahaha! Leuk geschreven! En bedankt voor het recept van de Kalua en de nootjes!!!
Hahaha, meesterlijk verhaal. Zou mij ook overkomen! En “dr. Oetlul”…? Al even zo meesterlijk!
typisch iets wat mij zou overkomen.
Wat een toestand! Gelukkig bleef er toch wat lekkers over.
Volgende keer wel delen met mij he?
Ik kan nog niet eens wat met Dr. Oetlul!
Tja, als je je nou gewoon aan het recept had gehouden had het vast niet gebeurt :0)
Ik heb in elk geval nooit zoíets raars gehad, en bak toch zeker 1x per 2 weken iets. Of het nou van Oetker is, of een bakmix van de Lidl of uit een boekje.
Het enige wat altijd in mijn tulbandbakblik overstroomde was pandancake, nu ik een nieuwe (rubberen) tulbandbakblik heb, stroomt het niet meer over en blijft mn combimagnetron eindelijk schoon!