Club van Slechte Huisvrouwen: Een beschouwing

Een paar dagen geleden werd mijn twitter-account gebombardeerd met allerlei tweets met verschillende hashtags welke eigenlijk allemaal in dezelfde richting wezen: een grap over bommen in huizen, het opruimen van de rotzooi die dat veroorzaakt en hoe het erg lastig kan zijn om dat voor elkaar te krijgen en/of te blijven volhouden. Nou ben ik zelf geen huisvrouw, eerder een huisman met eigen zaak, 2 kinderen en een vrouw die gezellig carrière loopt te maken bij een grote organisatie, maar ik ben door mijn ‘kantooradres’ erg betrokken bij de dagelijkse gang van zaken in en rond ons huishouden. Lastig lastig, vooral als er een deadline aan zit te komen of als je, je eens rustig wilt verdiepen in een onderwerp. Het is een continue bron van zorg; hoe krijg ik dit voor elkaar, als mijn huis maar schoon is, ojee de badkamer kan ook wel met een sopje doen, sh*t die afwas staat er nog, o nee een spinnenweb in de gang etc etc. Het is deprimerend en afstompend, zeker als er geen schoon koffiekopje te vinden is in de keuken.

Wat een fris gevoel van opluchting maakte zich van mij meester toen ik die hashtags voorbij zag komen, eindelijk gelijkgestemden. Eindelijk erkenning voor de verdoemden. En nog beter, de hoofd-slechte-huisvrouw verteld me vanmorgen dat er nog een andere reden, naast het gewoon onhandig zijn in huishouden, is om een Slechte Huisvrouw te zijn: het huishouden staat niet hoog op je prioriteitenlijstje. Kijk daar kan ik me dus geheel bij aansluiten. Ik ben namelijk extreem goed in huishouden, behalve strijken. Strijken kan ik niet en ik heb er ook een regelrechte hekel aan. Als we het hebben over vrouwen-werk, dan is strijken eigenlijk de enige klus die een zwaar feminien karakter heeft in mijn ogen. Maar laten we niet te lang over strijken praten, dat maakt het alleen maar donkerder in mijn hoofd. ‘Niet hoog op je prioriteitenlijstje’ klinkt als een excuus of smoes om de boel de boel te laten, maar het heeft een iets diepere betekenis. Het is daadwerkelijk een reden om gewoon die borden van gister op te stapelen en op de hoek van de tafel te zetten en je laptop op de vrijgemaakte plek te zetten en bijvoorbeeld een stukje zoals dit te typen.

Voor ik begon met het schrijven van deze post dacht ik dat ik de naam van de club zou ontrafelen om daar een paar mooie grappen over te maken, maar er is iets anders gebeurd. Als ik nu, na het schrijven van bovenstaande, aan #clubvanslechtehuisvrouwen denk dan zie ik een helder licht in mijn hoofd, mooie pastelkleuren die in elkaar overvloeien en een groep vriendelijk lachende en tot vriendschap en communaal-zin uitnodigende mensfiguren. Een warm bad zou je kunnen zeggen. Ondanks het feit dat ik een stoere vent ben en ik mij in het geheel niet zij-ig of zacht voel ben ik blij dat ik onderdeel mag zijn van dit geweldige fenomeen.

Ook voor mijn vrouw is er iets veranderd. Het is een pracht excuus om gezellig op de bank film te kijken met een glas wijn en een kaasje en de huishoudelijke taken even te laten voor wat ze zijn. Althans, dat hebben wij de afgelopen vier dagen gedaan.

Daniël (@danielketelaar)

Tags: club van slechte huisvrouwen, man, slechte huisvrouw, Twitter

Category: Leden