Een goede huisvrouw
Tja, met mij is het nooit helemaal goed gekomen. Mijn moeder was iemand die uit angst voor vlekken zelfs de flessen in de koelkast in plastic zakken verpakte. Iedere vrijdag de ramen lappen en op donderdag mocht je in bad, want op vrijdagmorgen kwam de werkster. Toen ze al begin 80 was en haar lichaam zo ver versleten was, dat haar benen het niet meer aankonden en er inmiddels een been was afgezet, presteerde ze het om ´s ochtends voor een ziekenhuisopname op haar laatste been op een trapje de glasgordijnen, die net waren gewassen, op te hangen.
Ze heeft het in dat opzicht ook nooit erg getroffen met een dochter als ik. In mijn schooltijd werkte ik in de vakantie in het bejaardentehuis waar mijn tante de scepter zwaaide. Op de verdieping waar ze mij neerzette, moest ik de dames helpen met de kamers schoonhouden. Op een ochtend was ik druk aan het stofzuigen, toen de mevrouw van het hokje, waar de bejaarden hun laatste jaartjes mochten slijten, mij meedeelde dat ik van mijn moeder vast niet had geleerd hoe te stofzuigen!
Mijn moeder was niet geëmancipeerd, en had zich vrijwillig en vol overgave op het perfecte huishouden gestort. Ik had een beperkte keuze: wegkniezen achter de geraniums met drie hele kleine kinderen, of werken. Gelukkig had ik die keuze, met een goede regeling voor kinderopvang in 1990. En ja, dan komt het huishouden achteraan in de rij. Als ik mazzel had kon ik twee keer in het jaar de ramen zemen, met als gevolg dat de kinderen zich afvroegen waarom het ineens zo licht was…
Wat ik van mijn moeder heb geleerd? Wel, in ieder geval dat de mens eerst komt. Ik kon mijn kinderen geen kwantiteit bieden, dus werd het kwaliteit. Iedere avond gekkenuurtje, familieknuffel en als het spul naar bed was, dan afwassen en zuchten over de was en de strijk. Ik heb een blauwe maandag een vriend gehad. Toen een jong stel bij ons op bezoek kwam, zijn vrienden, kreeg ik achteraf te horen dat er remsporen in het toilet zaten. Die vriend heb ik dus uiteindelijk ook maar gedumpt.
Category: Blogs
