Even voorstellen: Sjiraffe/Sylvia
Hallo allemaal,
Mijn naam is Sylvia, ik ben 30 jaar, getrouwd en moeder van een dochter van 5.
Ik zag op Twitter #clubvanslechtehuisvrouwen langskomen en dacht “Als die bestond, dan zou ik al jaren erelid moeten zijn”. Een paar minuten later zag ik pas dat er serieus een Club van slechte huisvrouwen bestaat, dus daar moest ik meer over weten. En zie hier het resultaat!
Dat ik een slechte huisvrouw ben, verbaast niemand in mijn familie. Dat zit me namelijk in het bloed. Mijn moeder is om die reden vroeger fulltime gaan werken en liet het aan mijn vader over die huisman was. Dit ging hem echter ook niet zo goed af met als gevolg dat we een hulp in de huishouding hadden 1x per week. (Dramatisch eigenlijk…)
Mijn kamer ruimde ik tot ik op mezelf ging wonen alleen op als ik echt niet meer over de vloer kon lopen van de rondslingerende zooi.
Sinds mijn zwangerschap is er wel het één en ander veranderd. Nesteldrang werd drang tot schoonmaken. Dat is wel nog blijven hangen…de aandrang om schoon te maken…maar dan de drive om het echt te gaan doen…die mis ik nog steeds!
Ik heb heel braaf een schoonmaakschema op ons whiteboard geschreven:
ma: woonkamer en keuken
di: badkamer en wc
woe: wat ik ma en di niet heb gedaan
do: slaapkamers en wc
vrij: woonkamer en keuken
Nu wil ik jullie met dit blog laten zien hoeveel hier van terecht komt in de praktijk. Ik ben namelijk meester in het verzinnen van redenen/excuses/smoesjes om mijn taken door te schuiven naar de volgende dag (lees: volgende week)
Mijn voordeel is dat ik 24u p.w. werk en voornamelijk vanuit huis, dus ik irriteer me dan sneller aan alles om me heen.
Groetjes,
Sylvia
p.s. met dit blog is er alweer minder terecht gekomen van mijn voornemen om de wasachterstand bij te werken vóór de vakantie a.s. zaterdag…*zucht*
Category: Blogs
Hier wordt inderdaad ook gewoon geleefd!
Mijn man en ik hebben al besloten om volgend jaar een hulp in de huishouding te nemen, want dan zitten we er financieel wat beter bij.
Maar tot die tijd…zelf maar blijven zwoegen
Hi Sylvia,
Wat herkenbaar zeg. Het was bij mij ook van jongs af aan al duidelijk dat het huishouden niet mijn sterkste kant zou worden.
Ik heb er zelfs hulp bij gevraagd. Niet iemand die het voor me doet maar iemand die het me leert maar het lukt me op de een of andere manier nooit om het zo te doen dat ik \’s een keer tevreden ben. In mijn hoofd heb ik een bepaald doel (er ooit in geramd door m\’n ouders) en dat doel kan ik nooit halen.
Ik probeer het sinds een paar maanden een beetje los te laten, te accepteren dat ik nooit een superhuisvrouw zal zijn en mijn huis nooit helemaal spik en span zal zijn. Als \’t beneden netjes en schoon is, is het boven weer niet om aan te zien. Daarnaast wordt er wel gewoon lekker in geleefd en dat is veel fijner dan continue bezig zijn met hoe het weer schoon moet worden straks.
En als ik genoeg geld verdien ga ik zeker kijken of ik hulp kan betalen. Ik vind die mensen die van schoonmaken hun werk hebben gemaakt echt helden. Petje af!!! Ik bewonder ze enorm!
Iris
iriswildeboer op twitter