Gesprekstechnieken

 

Het zou best wel eens kunnen dat ik als lid van de club van slechte huisvrouwen helemaal niet zo’n slechte huisvrouw ben. Met een cursus gesprekstechnieken zou ik volgens mij al 80 procent van het achterstallig onderhoud weggewerkt hebben. 

Laat ik als voorbeeld de voorraadkast nemen. In de voorraadkast tref ik een geopende zak chips aan. Pal boven de trommel waar de geopende zakken in zouden moeten liggen. Is dat slordig? Wat denkt u als u in de voorraadkast een geopende zak chips ziet liggen?Juist! U denkt dat het de voorraadkast van een slechte huisvrouw zal zijn. U dacht natuurlijk meteen dat ik in eerste instantie van plan was om te gaan stofzuigen, maar in tweede instantie besloot met mijn hand in een chipszak te graaien (niet onlogisch beredeneerd, gezien het jojo gewicht waar ik doorgaans mee kamp). Maar klein onderzoek naar deze slordige manier van ordenen zal al gauw wat anders uitwijzen. Een spoor van kruimels dat langs de trap richting slaapkamer van een van mijn kinderen wijst erop dat niet ik, maar dochterlief de geopende verpakking zo achtergelaten heeft. Dus dat ga ik meteen oplossen. Ik ben een kordate vrouw. “Als je een zak chips openmaakt wil je dan wel de zak in de trommel doen?” Dochter  trekt de oordopjes uit haar oren. “Wat zegt u mam?” “Of je in het vervolg wel de geopende zak chips in de trommel wilt stoppen. Je weet wel, die leuke Verkade trommel. Misschien een beetje verwarrend, want Verkade produceert  geen Croky chips, maar toch wil ik dat je hem daar in stopt. Blijft de chips lekker kraken.”

Moeders wil namelijk vaak nog even toelichten waarom ze iets gedaan wil krijgen. Maar natuurlijk weet dochterlief dat chips lekker blijft in een trommel.

Terwijl ik de chips voor de zekerheid zelf in de trommel stop, friemelt manlief tussen mijn benen. Nee, niet om mij te verwennen(geen onplezierige gedachte), maar omdat hij de sporttas van de grond wil pakken. De sporttas die keurig naast de stofzuiger in de voorraadkast ligt. Dat klinkt als een geordende huishouding, ware het niet dat manlief de rits opent en een beschimmelde handdoek en slip op de trap neerlegt. De tas, eindelijk na een lange zomerstop weer geopend. En dat is weer iets wat weer bij een slechte huisvrouw past. Volle sporttassen. Dus dat ga ik oplossen. “ Wat moet ik hiermee?” Ondertussen wijs ik naar de grijze handdoek die het vorige seizoen nog wit was, maar durf hem niet meer aan te raken. Vele nieuwe levensvormen – waar biologen een moord voor zouden doen -, hebben zich in grote getale ontwikkelt in deze handdoek. “Dat is een vieze handdoek. Maar ik moet nu weg.” Manlief spuit wat deo in de tas, want het ruikt daarbinnen naar paddenstoelen. “Wil je als je thuiskomt van sporten voortaan meteen je tas legen?” En wederom ga ik mij verantwoorden: “Als je vochtige kleding in de tas laat liggen, gaat het schimmelen en die vlekken gaan er niet meer uit.” “Ja, ja,” roept manlief vanonder zijn juist gedraaide shekkie, en stapt naar buiten. “En het stinkt vreselijk!” roep ik hem achterna wetende dat hij het toch niet meer hoort, maar ik wil het wel nog even gezegd hebben. Dat lucht op. Maak van je hart geen moordkuil. Net als de deur die ik nog even openlaat,  totdat de ergste stank uit de gang verdreven is.

En zo schuilt er achter de velen vervuilingen die in onze woning te vinden is, een andere dader. En dat is te wijten aan het overwicht wat ik niet heb, of wat minder diplomatiek gesproken: Mijn sukkelige karakter!

En terwijl ik dochterlief help met het opruimen (zeg: restaureren) van haar kamer, weet ik dat het niet de laatste keer zal zijn.

 

“Vanaf nu houd jij je kamer netjes, oké?” En natuurlijk ga ik mijn uitspraak weer onderbouwen. Want als je kamer netjes is kun je al je spullen makkelijk terugvinden, en hoef jij je (bedoel:ik)niet te schamen als er een vriendinnetje op je kamer komt spelen.”

Lieve dames slechte huisvrouwen: ik blijf het gewoon proberen…

Category: Blogs