Het volledige artikel van HLN
Op 5 augustus 2010 verscheen er een groots artikel in Het Laatste Nieuws over de Club van Slechte Huisvrouwen. Hiervoor werd ik de dag daarvoor uitgebreid geïnterviewd (lees hier). Lees hier het gehele artikel in Het Laatste Nieuws:
“Liever leven dan poetsen”
Slechte huisvrouwen verenigen zich in een clubStaat je huis altijd op zijn kop? Verdrink je in bergen was? Verknoei je zelfs een kant-en-klare maaltijd? Geen nood. Voor het eerst in de geschiedenis kan je je aansluiten bij de Club van Slechte Huisvrouwen. Deze vereniging kwam er nadat de Nederlandse onderneemster en drievoudig moeder Mira Ahles (31) twitterde over de chaos in haar huishouden. In amper een week tijd kreeg de club 600 leden, 42 bloggers en vooral véél herkenning en respect. Behalve dat van superhuisvrouw Tante Kaat (62): “Ik begrijp niet hoe je trots kan zijn op het feit dat je lui bent.”
Het is een gloednieuw gegeven: vrouwen die liever leven dan het huishouden doen en dat ook luidop durven te zeggen/ Vorige week vrijdag verzuchtte Mira Ahles grappend op Twitter: waarom ontploffen die bommen nu toch altijd in mijn huis? Ze kreeg meteen een stroom van berichten van vrouwen die dat herkenden. Mira: “De foto’s en verhalen vlogen me om de oren. We vroegen mekaar voor de grap of we niet beter een Club zouden oprichten. Even later claimden we de website. Het succes is overdonderend. Vrouwen meldden zich massaal aan. Het gros zijn werkende moeders, maar er zijn ook alleenstaande vrouwen die heel hard roepen dat niet alleen moeders slechte huisvrouwen zijn. Na amper een week zijn we al twee belangrijke stromingen in de club. Je hebt de vrouwen die er echt trots op zijn dat ze slechte huisvrouwen zijn. Ze willen geen tips, maar zijn vooral op zoek naar herkenbare verhalen. De tweede groep wil duidelijk wel advies over hoe ze hun huishouden beter kunnen organiseren. Het blijft allemaal erg onschuldig. We zijn geen oproerkraaiers. De Club van Slechte Huisvrouwen is gewoon een plek waar lotgenoten mekaar kunnen ontmoeten en ervaringen delen zodat ze zich niet alleen moeten voelen in de strijd tegen chaos.”
Taboe
“Ik ben zelf een trotse, slechte huisvrouw” zegt Mira. “Ik leef mijn eigen leven. Ik heb geen poetsvrouw en besteed maar een halfuur per dag aan mijn huishouden. Mijn huis ligt er meestal rommelig bij en ik heb altijd bergen was. Die situatie is er trouwens niet gekomen omdat ik nu een eigen bedrijf run en drie kleine kinderen heb. Ton ik nog geen kroost had, was ik ook al zo’n sloddervos. Ik heb gewoon geen huishoudelijke aanleg. Ik zie het als een noodzakelijk kwaad. Het staat ook niet hoog in mijn prioriteitenlijstje. Mijn bedrijf uitbouwen, spelen met mijn kinderen en samenzijn met mijn leuke man: dat is voor mij veel belangrijker dan een opgeruimd en schoon huis hebben.” Ahles denkt trouwens niet dat vrouwen als zijzelf verteerd worden door schuldgevoelens. “Het is eerder een taboe dan een stigma. Als ik mijn kinderen ophaal bij vriendjes waar ze gespeeld hebben, dan oogt het bij die mama’s thuis verrassend netjes en opgeruimd. Terwijl ik de kinderen het liefst buiten de deur aan de ouders afgeef, zodat ze niet binnen hoeven te komen. Nu hoor ik dat heel veel brouwen dat herkennen. Ik ben heus niet de enige die nog even gauw opruimt voor de bel gaat. De club is een feest van herkenning. Eindelijk durven we te zeggen dat we slechte huisvrouwen zijn.”Ktiriek
Superhuisvrouw Elma Dalhuijsen – alias Tante Kaat – vindt het best een grappig initiatief, maar ruikt ook onraad. ‘Het is niet omdat vrouwen nu plots in koor roepen dat ze slechte huisvrouwen zijn, dat het meteen ook helemaal oké is”, zegt ze. “Ik vind het prettig dat de nieuwe generatie zich niet laat opfokken om de lat eindeloos hoog te leggen. Vroeger was het leven eenvoudiger. Vrouwen gingen niet massaal buitenshuis werken, er was geen televisie, geen computer en geen sportclub. Het huishouden tot in de puntjes verrichten, was een goede tijdsbesteding om je niet dood te vervelen. Vandaag is huishoudelijke perfectie niet langer haalbaar en ook niet langer nodig. Maar een beetje discipline moet toch overeind blijven, vind ik. Ik heb ook geen begrip voor vrouwen die zeggen dat ze trots zijn op hun chaotische, vieze, rommelhuis. Luiheid is echt niet iets waar je trots op mag zijn. Deze vrouwen besteden hun tijd liever aan leven dan aan poetsen, zeggen ze, maar wat verstaan ze onder leven? Uren op Facebook, internet en Twitter zitten: is dat ook leven? Een net en geordend huis maakt sterk in de kop. Een beetje huisvlijt is heilzaam voor het ganse gezin. Ik raad deze zogenaamde slechte huisvrouwen aan om eens drie dagen lang een huishoudboekje bij te houden waarin ze van kwartier tot kwartier noteren wat ze doen op een dag. Ze zullen tot hun eigen verbazing zien hoeveel uren pure flut daarbij zitten. Als ze nog maar de helft van die tijd voortaan in hun huishouden steken, zullen ze de naam van hun website snel kunnen veranderen. En eindelijk terecht trots zijn.”
Op wat schoonheidsfoutjes na, zo gaf ik aan dat ik elke dag een uur besteed aan schoonmaken en dat ik hierbij speelgoed opruimen en koken hier niet bij tel, vind ik het een erg leuk artikel. Bedankt!
Category: In de Media









Poeh, een huishouddagboek bijhouden. Van kwartier tot kwartier. Ik denk dat ze versteld zou staan wat ik doe. En laat ik duidelijk zijn, hier zijn geen kinderen in huis. Maar wel 2 fulltime werkende mensen, 1 hond. En tel daarbij de hobby’s op, die ook tijd kosten. Mag dat dan ook niet meer. Ik word zelfs een beetje kriegelig wanneer ik een huis binnen stapt wat net zo schoon en opgeruimd is als een toonzaal van een meubelwinkel. Er is een gigantisch gat tussen niet opgeruimd of ronduit vies.
En één uur per dag besteden aan het huishouden, is best veel lijkt mij zo.
Trouwens ook toevallig dat wij een Kaat Mossel hebben met haar schoonmaaktips en Kaatlender en in België een tante Kaat, of is dat niet toevallig, whahaha *kijkt bedenkelijk*
Verder is het een goed artikel.
Fijn weekend.
Ben ik de ertese die reageert op je mooie site?? Veel plezier daarzo en kom alsjeblieft heelhuids terug he?Groets,René