Lege flessen…. don’t you just hate them!

In mijn vorige huis had ik een enorme kelder, ca. 20 m2, met allemaal planken. Die kon je altijd heerlijk vullen met van alles, voornamelijk oude troep en lege flessen natuurlijk…. En als de kelder dan vol was, dan deed ik eens in de zoveel tijd een keer grote opruiming. Dat was nooit zo erg, want daar werkte ik mentaal naar toe. Even de schouders eronder en ik kon weer maanden vooruit!

Nu heb ik een trapkast. Ergens is dat natuurlijk fantastisch, want er gaat veel minder in, maar in die trapkast hangen ook planken aan de muur. En Oh My God, daar gaat best nog veel in als je goed doorpropt!

Het ergste van alles is, we hebben ook een hele grote schuur. Zeer verleidelijk voor iemand als ik, maar gelukkig is mijn partner daar heer en meester. Met Marcel woon ik thans zo’n 3 jaar samen en het is er altijd opgeruimd. Als ik enigszins de kans krijg, zet ik de rotzooi in de schuur. Dat kan er echter niet lang staan, aangezien hij bij de eerste aanblik gelijk ingrijpt. En dat is goed, anders hadden we veel te veel rotzooi om ons heen. Hij is bijna jarig, dus van sterrenbeeld Maagd. Echt, dames als u nog een vrijgezellige Boogschutter bent, zoek een Maagd. Uw leven zal een enorm positieve wending maken. Ik zweer het je: het is de ultieme combinatie.

Maar goed, die trapkast dus….. Als ik dan aan het “poetsen” ben in huis, kan ik “op mijn manier” behoorlijk opgeruimd zijn. Die oude plant en bloemen: weg ermee. Die kandelaar was ik toch al zat: weg ermee. Stapels oude tijdschriften: weg ermee. En zo gaat dat maar door. Daar is niks mis mee, als je in staat zou zijn alles een enkeltje richting de afvalcontainers te geven. Maar nee, dat kan ik dus niet. De lege vazen, bloempotten, tijdschriften en al wat voor mijn voeten komt, verdwijnt in de trapkast. Waarom? Geen idee. Dat zoek ik dan later wel weer uit. Maar wat als later heel veel later is? Dan is er nog niks aan de hand, in de tussentijd zet en leg je alles redelijk gesorteerd op de planken, zodat het later niet zoveel werk meer is. Maar hè: vol is vol!

Wat is dan eigenlijk het probleem zul je je afvragen. Nu, temidden van dat alles zet ik alle lege flessen in de trapkast. Ik begin goed georganiseerd in een zo’n opvouwbare boodschappenkrat. Dat oogt nl. best wel opgeruimd. Maar dan raakt die krat vol en dan begint de ellende. Ik zet ze links, rechts, onder, boven, horizontaal, verticaal en zonodig diagonaal. Niks aan de hand, zou je zeggen. Maar onder in de kast staat de stofzuiger (ja, ik weet het: lelijk woord) en de overige schoonmaakspullen. Dat ding wat stofzuiger heet, daar zit zo’n slang aan en die is me toch flexibel, zeg. Iedere keer als ik die pak, kletteren de lege flessen mij om de oren. Daarna wil ik nog wel eens dweilen en ik doe dat met zo’n trekker met een dweil eromheen. Die stok van die trekker die is lang, lang genoeg om mij de volgende lading flessen om de oren te werpen.

Ik realiseer me dat de oplossing eenvoudig is: rijd gewoon een keer naar de glasbak! Eenvoudig, maar voor mij blijkbaar niet. Ik ga maar door met verzamelen tot het echt niet langer gaat. En dat moment is deze week weer aangebroken. Moedig heb ik inmiddels alles bij elkaar geraapt en in alle voorhanden zijnde tassen gepropt. We hebben weer ruimte in de trapkast! Maar je voelt het al aankomen. Straks komt mijn lief thuis, loopt de schuur in om voer voor de buitenboel te pakken, struikelt over de tassen met lege flessen en dan….. dan ben toch eigenlijk weer heel blij dat ik met een Maagd samenwoon. De tassen met lege flessen zullen uit de schuur moeten, dus dat wordt straks sjouwen naar de auto. Doe dat dan nu zul je denken. Nee, traditiegetrouw heb ik gewoon die enorme schop onder mijn kont nodig. Ik wacht rustig af en zal het straks in de auto zetten. De enige nabije redding is dat ik morgen voor mijn werk weer de nodige huisbezoeken zal moeten plegen en zeg nou zelf: dat doe je toch niet met een achterbank vol lege flessen!

Tags: lege flessen

Category: Blogs