Schoon genoeg
Volgens mij is schoonmaakdrift net zoiets als nestdrang: de een krijgt het vanzelf, de ander vindt dat ze het zou moeten krijgen, een derde ziet wel hoe het loopt en nummer vier denkt er niet aan. Het is in elk geval een vrouwending, dat is glashelder. En dat wordt ons niet eens aangepraat, nee dat komt diep uit onszelf omhoog geborreld. Kijk maar wat er hier in de afgelopen maand is afgeschreven door vrouwen met of zonder poetsgen. Over de vuile was buitenhangen gesproken!
Het is blijkbaar dweilen met de kraan open bij de leden van de Club. Maar lieve mensen, zijn we niet een beetje te streng voor onszelf? Ik kom – als organizer – regelmatig bij mensen over de vloer die zich verontschuldigen voor de staat van hun huishouden. Meestal is er in mijn ogen niks om je voor te schamen. We zijn helaas tot het randje gevuld met een soort innerlijk overtuiging dat het altijd spic en span moet zijn – ook als je tal van betere dingen te doen hebt.
Ik schrijf ‘we’, omdat ik zeer tegen mijn zin ook meedoe met die zelfkritiek. Dan krijg ik weer bezoek, en dan begin ik snel de rafelige randjes van mijn huishouden glad te strijken. Als professional organizer heb je een naam hoog te houden, roept mijn binnenste! Maar diep in mijn hart ben ik een doodgewone flodderhuisvrouw die weinig geeft om een kolonie bacteriën meer of minder.
Laten we er niet te veel woorden aan vuil maken, aan dat gebrek aan schoonmaakdrift. Af en toe met stoom en kokend water (lekker snel dus) je straatje schoonvegen onder de dreiging van bezoek – prima toch? Volgens mij zijn onze huishoudens in geen eeuwen zo proper geweest. Ik vind het in elk geval schoon genoeg!
Category: Blogs
Helemaal mee eens Martine! Zeker met een huis vol kinderen (in het mijne bijvoorbeeld vier) kan het nooit tip-top in orde zijn. Ik zorg altijd dat ‘s avonds de kindertroep uit de huiskamer is, anders word ik gek. Maar die gezellige mand met vouwgoed, die staat bij ons permanent op het hoekje van de bank, als een soort pronkstuk in het interieur. Behalve dan (daar doe ik ook aan mee
als er visite komt – dan zet ik de mand snel in mijn slaapkamer.
Oh zó herkenbaar!!
Hier ren ik ook als een kip zonder kop door het huis als visite komt…
Al moet ik zeggen dat dat de laatste tijd steeds minder moeite kost.
Zo lang ze maar niet in de waskamer komen…a.k.a. de wasAlpen
hahaha grappig dat een organizer ook rafelige randjes gladstrijkt. Om eerlijk te zijn voel ik zelden druk om iets te doen, hooguit als ik het voor mezelf doe. Maar voor visite? Nee echt, ik kijk bij een ander ook niet of alles wel proper is, ik ga voor de gezelligheid, ik ga er gemakshalve vanuit dat het andersom ook zo is.
Wat heb je dat leuk geschreven! En ik ben het helemaal met je eens. Als het huis netjes is komt er toch geen visite, en vice versa wel.
Hoe herkenbaar en grappig!
Ik heb drie kinderen, plus poezen en honden in huis… Als ik links klaar ben, kan ik rechts weer beginnen, en dus durf ik de boel vaak gewoon de boel te laten.
Maar gisteren dan toch zelf ook als een kieken zonder kop door het hele huis gerend, omdat we in de namiddag een feestje hadden thuis met mijn zussen… Manlief de deur uit gestuurd om de boodschappen te doen, en intussen samen met mijn drie zonen van kamer tot kamer in ijltempo gestoft, geveegd, gedweild, rommel weggelegd (lees: kleinere dingen in kasten gepropt, grotere dingen in de slaapkamer), geurkaarsjes aangestoken… We hebben het gehaald in 3 uur en 24 minuten!
En dat terwijl mijn zussen weten dat ik een sloddervos ben (en mijn ene zus is net als ik, de andere daarentegen is haast perfect), en bovendien nog eens 7 kinderen extra meebrengen bovenop mijn drie jongens… Ik lijk wel gek dat ik me zo druk maak…
Vooral omdat ik jullie kan garanderen dat mijn huis geen drie dagen netjes zal blijven…