Uit de bezemkast

  

 Ik ga het gewoon eerlijk zeggen: Ik ben er een!

Voor mij geen nieuws hoor, ik wist het zelf al heel erg lang. Maar voor de buitenwereld heb ik het jarenlang verborgen gehouden.

Ik was een stiekeme, een anonieme. Ik was de laatste waarvan mijn vrienden het verwachtten. Sommigen van hen keken zelfs een beetje tegen me op. Ook als ik hun complimenten wegwuifde geloofden ze niet dat ik er een was. Maar daar deed ik dan ook mijn erg best voor!
Oh wat kon ik me druk maken om wat de mensen om me heen wel niet zouden denken, dus deed ik mijn uiterste best om het te verhullen als ik bijvoorbeeld visite of logees kreeg.

Maar ik kan het niet langer, ik wíl het niet langer verbergen. Volgens het gezegde komt wijsheid met de jaren, maar ook moed, laconiciteit en nonchalance blijken met de jaren te komen.
Twee weken voor mijn 35e verjaardag kom ik uit de kast, de bezemkast in dit geval.  Het kan me niets meer schelen en de hele wereld mag het weten:

IK BEN EEN SLECHTE HUISVROUW!

Zo… dát lucht op.

Nu moet ik die uitspraak wel even nuanceren. Het is namelijk niet echt zo dat ik een sléchte huisvrouw ben, want als het moet kan ik opruimen en schoonmaken als de beste. Een hele stapel strijkgoed kan ik met wat goede wil in een uur gestreken en geperst in de kast hebben liggen en als ik me écht kwaad ziet mijn huis er weer uit om door een ringetje te halen. Ik heb er alleen maar heel zelden zin in.
Je kunt daarom denk ik beter zeggen dat ik een LUIE huisvrouw ben.

Ik kan zonder problemen zo 100 dingen opnoemen die ik leuker en nuttiger vind dan huishouden, en ik ben bíjna geneigd om een wortelkanaalbehandeling ook in dat lijstje te zetten. Zó’n hekel heb ik aan het huishouden.
Bovendien, ik heb een gezin, een baan, een leuke vriendengroep, een webwinkel in zelfgemaakte babyspullen en een internetverslaving. Allemaal dingen waar ontzettend veel tijd in gaat zitten, vergis je niet. Op mijn vrije dagen heb ik dus wel iets beters (en leukers) te doen dan soppen, strijken, stoffen en zemen.

Zowel manlief en ik zien huishouden als een noodzakelijk kwaad. We zien de noodzaak dus zeker in, en doen daarom het hoognodige zodat het hier in huis schoon en netjes genoeg is. En verder besteden we onze tijd liever nuttig, aan elkaar, onze dochter en andere leuke dingen.

p.s. Godzijdank signaleerde mijn moeder deze karaktertrek van mij al een poos geleden, en stort zich sinds een paar maanden  wekelijks op ons strijkgoed zodat ik me op andere dingen kan storten (werk, gezin, webwinkel).

Daarom draag ik dit op aan mijn moeder: een vrouw van goud en een betere huisvrouw dan ik!

Category: Leden