Aangenaam, ik ben er zo’n één.
Had ik maar een visioen gehad voordat ik zwanger was van monster nummer één. Een ochtend visioen was al genoeg geweest om acuut de pil, spiraal en condoom te gaan gebruiken. Helaas ik dacht dat alles vreugde, liefde en roze zou worden. Ik vergiste mij niet eenmaal, nee.. VIER maal. Alsof getrouwd zijn niet genoeg puinhoop in huis zou brengen. Welnee, er kon nog meerrrr bij! Ik zou dat allemaal wel gaan roggelen. Daar draaide ik mijn hand niet voor om.
Maar nu typ ik mijn eerste blog voor ‘de club van slechte huisvrouwen‘. Ik geef het toe, ik ben een uitsteller, een ‘ik zie het niet’ en een ‘geen tijd!’ huisvrouw. Ik werk in de horeca, dus vaak in het weekend. De maandag is mij dus heilig. De maandag haal ik adem, schop ik het viertal op school (de beste uitvinding ooit!) en zak ik neer, diep neer. Ik stap over de wasmanden, regel een koffie date en zorg ervoor dat de ochtend zo weg is. De middag moet ik dan bijkomen van de ochtend. Nou, zo erg is het niet. De middag gebruik ik voor ‘even door het huis heen rauzen’ U kent de franse slag? Mijn voorouders waren fransozen.
Ons huis is een gezellige bende. Ik noem het gezellig, mijn lief noemt het chaos, gebrek aan structuur en laksheid. Gezellig klinkt veel leuker en positiever. De keuze tussen vloer dweilen of koffie drinken bij een vriendinnetje is snel gemaakt. Het leven bestaat uit meer dan poetsen, veel meer. En dus ben ik selectief in mijn keuzes. De woonkamer, keuken en wc moeten schoon. De bovenverdieping schiet er (te) vaak bij in en die verrekte was groeit me wekelijks ver boven mijn hoofd. Of zoals mijn zus laatst twitterde: ‘waar is toch mijn strijkplank? Oh daar onder die berg was’ Amen, met haar kan ik praten.
Wij vrouwen werken ons te pletter, zorgen en zorgen, zijn alle functies in één en dan word er ook nog verwacht dat we poetsmiepen zijn! Ik heb die kleine lettertjes nooit gelezen onderaan mijn contract. Ik ben geen slechte huisvrouw, ik ben een gelukkige huisvrouw. Of een ontkennende, kan ook nog, maar dat zeggen we natuurlijk niet hard op!
Aangenaam dus, ik ben één van jullie. Een moeder die de ballen in de lucht probeert te houden, zeker niet perfect is, ook fouten heeft én maakt. Die verschiet als lief eerder thuis is dan verwacht, want ow shit, die vaatwasser moest ik nog uitpakken! En standaard roept tegen de visite ‘let niet op de rommel’.
Ik nodig jullie allemaal uit voor een bak koffie, vouw dan gelijk de was even op die naast u ligt, veeg even het zand van de bank en het kopje koffie die ik u beloofd heb? Ehm, het kopje staat nog in de vaatwasser…
Category: Blogs
Hé, leuke eerste blog!! En ook heel herkenbaar. Leuk om te lezen, we zijn niet de enige! Ben benieuwd naar je volgende blogs!
Ah, jij herkende jezelf in mijn blog en ik in de jouwe. Ik had het exact zo kunnen schrijven, heerlijk herkenbaar. Ik ben er ook zo één.. maar dat wist je al
En als ik koffie kom drinken, kan ik dan wel bij de voordeurbel? Of is die – net als bij ons – overwoekerd door struiken? Ook geen tijd voor gehad.
Psst, gelukkig heb ik nog een structurele geordende man… Die doet de tuin
De deur kan open, maar stap wel over de wasmand heen. Daar ligt de was in die eigenlijk al lang in de kast had moeten liggen. De stofzuiger mag je laten liggen hoor, doe ik morgen zelf wel 
Kan die man dan ook even bij ons komen? Mijn man heeft hetzelfde probleem als ik: er komt ook telkens wat tussen als hij zich een keer goed kwaad wil maken in en om het huis. Ja ja, nu hoor ik je denken: soort zoekt soort
Ehm.. Wellicht een andere man nemen een idee??
geweldig stukje schrijf werk. ben altijd jaloers op zulke huisvrouwen. ik ben er een met structuur en regelmaat. alhoewel het me steeds beter af gaat dingen laten liggen. en denken bekijk het maar. mijn opruimwoede is altijd sterker. en daar baal ik geregeld van…….jaloerse structuurmiep….
fladder is wil meer van je lezen….
IK ben er ook zo één
Leuke blog Fladderssss!
owww u heeft nog wensen ook?
“Plaats de reacties ff op de site”… schat.. lekkere BB van me..(damn hoor wie t zegt..zucht) je bent LAKKAH BEZUG!!!