Allemaal beestjes

| 31 oktober 2011 | Comments (0)

Beestjes. Kriebels. ‘Ze’ gaan weer rond op school. En ondanks dat ze met haar blonde haren echt een luizenmagneet is, komt dochterlief trots over het plein naar me toe rennen. ‘Ik heb helemaal niks, mama!’ joelt ze bijna. Alsof je een prijs verdient voor het niet-hebben van hoofdbewoners. ‘Maar Inge had ze wel, en Marie, en Willem…’

Al kletsend lopen we naar huis en eten we een broodje. Het valt me op dat ze toch wat aan het kriebelen is. Het zou toch niet… ‘Mag ik even kijken?’ zeg ik tussen neus en lippen door als het bijna tijd is om naar school te gaan. En ja hoor, kleine kriebelbeestjes lopen tussen de lange manen door. Ook zie ik een paar enorme nesten neten zitten. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat de luizenmoeder dit níét heeft gezien? Ook bij zoonlief zie ik een paar luizenbaby’s rondscharrelen.

Op school haal ik verhaal bij de juf. ‘Was er controle dan?’ is haar eerste vraag. Bij navraag bij andere juffen blijkt dat de luizen moeders al gisteren langs zijn geweest, toen de andere juf in dochters klas stond. ‘En die hebben het niet gezien? Hm…’ Ook de directrice hoort het vol ongeloof aan. ‘Maar ze zijn echt goed hoor, die moeders. Maar ik zeg wel even dat ze de volgende keer wat beter op moeten letten. Heb je nog shampoo in huis?’ Ik loop weer naar huis. Daar gaat mijn middag. Eerst langs de apotheek voor shampoo. Daarna alle bedden afhalen, wasjes draaien, bedden opmaken, kamers weer zuigen, jassen nog in de was… En straks nog kammen. Daar zijn ze al zo dol op…

Als de kinderen uit school komen, zet ik eerst de jongste op een stoel voor de tv. Hoppa, de tondeuse erover. Kijk, jongetjes hebben in elk geval dat voordeel. Terwijl hij de grootste lol heeft met z’n lego, vertrekken dochter en ik naar de badkamer voor de luizenverdelgsessie. Eerst even lekker soppen, uitwassen, kammen, nog een keer wassen… Daarna gaan we er even voor zitten om met de hand de laatste neetjes eruit te pulken. Ondertussen kletst dochterlief me de oren van het hoofd. Over dat ze Tinka had geholpen met haar sommen, en dat ze dat zo leuk vond. En dat ze in de pauze had gerugby’d met Anthony en Paul. En dat ze van Silke had gehoord dat er bij de H&M van die leuke nachtponnen waren van Minny Mouse.

Voordat we het weten, is het een uur later. Vanuit de keuken wordt er geroepen dat het eten klaar is. Hè, jammer, het was zo gezellig! Eigenlijk best leuk, die beestjes…

Tags: , ,

Category: Blogs

About Ammerins: Mama, echtgenote, vertaalster, blogster, breister en, in de minuten die nog overblijven, schone slaapster. Ik hou ook een fotodagboek bij op: twothirtyphotos.wordpress.com View author profile.

Leave a Reply




If you want a picture to show with your comment, go get a Gravatar.