Een doodnormale morgen

| 30 oktober 2011 | Comments (0)

Het was weer zo’n morgen. Zo’n morgen die niemand toegeeft maar iedereen herkent. Zo’n morgen dat je wenst dat de rollen behang in de koelkast liggen en het behangplaksel er naast. Met 3 kinderen in uiteenlopende leeftijden is er altijd wel een die zijn humeur op zijn nachtkastje heeft laten liggen.

07:00 Op het moment dat de wekker gaat realiseerde ik me al dat het geen geweldige dag zou worden. Het meisje had weer eens niet doorgeslapen en lag om 4 uur vannacht vrolijk kletsend in bed. Of ze even een slokje mocht was de vrije vertaling.”Tuurlijk schat, jij altijd maar volgende keer liever op een schappelijk tijdstip.”Na een kwartier leg ik mijn hoofd weer op mijn kussen en ik zweer je, nog geen 5 minuten later ging de wekker.

07:30 Toen ook de middelste niet heel blij en bovendien nat uit bed kwam was mijn emmertje eigenlijk al vol. Stoeiende en daardoor knoeiende en niet etende jongens paste niet meer in dat emmertje erbij. Een kleine uitbarsting volgde maar 10 minuten volledige rust en tv-verbod deden wonderen. Hier kijken ze meestal wel tv in de morgen. Dan eten ze lekker door, kan ik iedereen en alles voorzien van het juiste in de tassen en het geeft me de kans zelf ook nog wat in mijn mond te proppen. Doen we dat niet dan loopt er ergens iets in de soep. Gezamenlijk ontbijten doen we alleen in het weekend. Maar dan doen we het ook goed met alles erop en eraan.
08:30 Hijg zucht puf stress. Hoera we hebben het weer gered. Voor de bel in de klas. Snel weer naar huis want het kleine meisje moet nog naar bed voor we naar het ziekenhuis gaan. Ondertussen doen we nog een was (want ja alles was nat en stonk), vouwen we de rest, halen we een lappie over de badkamer en ruimen we de vaatwasser in. Rotklusjes maar wel fijn als het gedaan is. Het hoognodige. Aan het opruimen van de rest van de ontploffing komen we niet eens toe. Volgens mij heet dat de franse slag. Gelukkig hou ik enorm van Frankrijk.
09:30 Meisje ligt in bed maar heeft (uiteraard) geen zin. Hoe kan dat toch dat ze op alle dagen zonder problemen haar bed in gaat maar net als het even handig is dat ze geen zin heeft? Ze zal het wel aanvoelen. Mijn kids hebben daar gigagrote antennes voor. Ik weet het zeker.
10:30 Meisje is stil. De mail is bijgewerkt en ik zit. Eigenlijk moet ik plassen maar ik heb geen zin om naar beneden te lopen. Ik moet over 10 minuten het meisje toch alweer uit bed plukken. Uiteraard was er alleen een afspraak in het ziekenhuis mogelijk op een onmogelijke tijd. Fijn.

In basis is dit wel de reden voor het huishouden van Jan Steen hier. Althans, vroeger toen we nog geen kinderen hadden en wel minimaal 8 uur per nacht slaap kregen waren we in ieder geval iets minder licht ontvlambaar. Het huishouden was ook toen al geen toonbeeld van orde en netheid. Dat zit geloof ik niet in mij.

Tags: , , , ,

Category: Blogs

About Elja: Moeder, lief van liefste, zus, dochter, maar bovenal vrouw. 36 jaar, wonende in de randstad, 3 kinderen, chronisch slaaptekort daardoor. Start eigen bedrijf, mist collega's om een bakkie mee te doen. View author profile.

Leave a Reply




If you want a picture to show with your comment, go get a Gravatar.