Kleintjes maken grote rommel

| 28 oktober 2011 | Comments (0)

“Geniet er nog maar van met z’n tweetjes, het scheelt  een hoop werk!” lacht m’n nichtje als ze haar kleine hummel van één optilt om hem naar de auto te brengen. Als ze even later weg zijn, kijk ik rond in de woonkamer. Inderdaad, dat kleine mannetje heeft in een kort bezoek een behoorlijke ravage aangericht. Koekkruimels tussen de bankkussens, vieze vingers op de salontafel en ondefinieerbare vlekken op de vloer. Om nog maar niet te spreken van de spullen die een andere plek hebben gekregen, omdat ze anders door de gretige handjes werden weg gegraaid. Kleintjes maken grote rommel en zetten je huis op de kop. Mijn huishouden van twee personen is een zegening, besef ik me. Als ik één keer in de week mijn woonkamer stofzuig, is het een klein laagje stof wat verdwijnt. Wat er nu op mijn vloer ligt, staat gelijk aan een verzameling van vuil waar ik normaal minstens een maand over zou doen. Ik zou dus blij moeten zijn. Geen kinderen, wat een rustig en simpel huishouden heb ik. Maar toch…

Eerder die middag zet ik thee in de keuken. Mijn nichtje zit in de kamer met haar zusje. Het ventje is mij achterna gekropen. Nieuwsgierig als het is, is álles interessant. Terwijl ik de thee inschenk, zit hij naast me op de grond. Hij kijkt mij aan en ik kijk naar hem. Door mijn hoofd schiet de gedachte hoe leuk het zou zijn. Hoe leuk het zou zijn als in mijn huis zo’n kruipende onderzoeker zou wonen. Eentje die zijn spullen hier zou hebben. Hier thuis zou zijn. Mij ‘mama’ zou noemen. Mijn leven met mijn man is heerlijk en ongecompliceerd. Maar als twee toch drie zou kunnen worden, neem ik dat extra poetsen wel voor lief.

En voor nu, snel de stofzuiger en de dweil erover. Dan kan het weer een hele tijd vooruit!

Tags: , , ,

Category: Blogs

About Jedidjah: View author profile.

Leave a Reply




If you want a picture to show with your comment, go get a Gravatar.