Rust in de tent

| 8 oktober 2011 | Comments (3)

Manlief is werken, de oudste twee zitten op school, mijn dochter ligt plat voor haar eerste slaapje van vandaag en de poezen doen lekker mee. De ene naast me of het liefste bijna op mijn toetsenbord. De ander, bij gebrek aan ruimte om mij heen op een paar meter afstand. Het is mama tijd. Het meest gewaardeerde moment van de dag. Dat moment als het hele huis zich even in stilte hult. De ochtendstress is gedaan, de jongens zijn (hoera wonder) zonder ruzie en volledig gekleed naar school verdwenen en zelfs dochterlief had zin om te slapen. Mijn moment dus.

Eigenlijk zou ik op dit moment die was in de (net gemaakte) droger moeten stoppen, de chaos in de huiskamer moeten aanpakken, het menu voor vanavond moeten bedenken, nog wat werk doen voor mijn eigen bedrijf (in oprichting) en bedenk zo nog maar 100 klussen maar ik zit op mijn gat. Achter de pc. Twitter is bijgelezen, facebook ook en mijn 3 mailboxen staan open. Buiten wat spam en twitter -wie-volgt-mij- berichten geen leuke en of spannende mail. Misschien moet ik het artikel “Soms weet je het gewoon niet meer” nog eens doorlezen want met 3 kinderen, een man, 2 poezen, een eigen huis met tuin en een bedrijf in oprichting schiet sporten er helemaal bij in. Gelukkig hou ik niet van sporten. Kan ik dat alvast weer van mijn enorme to-do-lijst schrappen.

Ik heb alle ballen even laten vallen en mag dus bekennen dat ik mijn slechte huisvrouw moment heb. Vanmiddag doe ik de was wel. Samen met mijn dochter die geniet van haar prulletjes in het uit de droger halen. Haar doeken mogen eigenlijk niet erin. Ook nat kan je ermee knuffelen toch? Liefst met alle 5 tegelijk. Daarna zullen we wel een rondje doen met de stofzuiger. En aan middelste zoon voorstellen om een hut te bouwen van de bank. Als alle kussens eraf zijn wil hij altijd de jaarvoorraad gekleurde hageltjes opzuigen. Scheelt mij weer werk. (En ja! mijn kinderen ontbijten op de bank). Als ik hem echt lief aankijk (of misschien chanteer met een snoepje) dan neemt hij de hal ook mee waar standaard de halve zandbak van school ligt. Thuis ligt die bak al jaren mos te verzamelen maar op school is er kennelijk niks leukers dan zand in je schoenen, zakken en haren stoppen. Ik pleit acuut weer voor de terugkeer van de zandtafel met schoon zand dat vooral op school blijft.

Ik doe nu dus even helemaal niks. Of niks?? ik mag vanaf nu bloggen voor de club van slechte huisvrouwen. Mijn huishouden wordt er vast niet beter van maar alle dagelijkse frustraties vinden nu wel een plekje. En dat scheelt. Dan komen ze niet op de eettafel bij die grote  berg prullen.

Tags: , , ,

Category: Blogs

About Elja: Moeder, lief van liefste, zus, dochter, maar bovenal vrouw. 36 jaar, wonende in de randstad, 3 kinderen, chronisch slaaptekort daardoor. Start eigen bedrijf, mist collega's om een bakkie mee te doen. View author profile.

Comments (3)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Eva zegt:

    Leuk Elja, werd getipt op dit blog door Chris Bellekom. Ik kom vaker langs hier 😉

  2. Fladders zegt:

    Adem in, adem uit.. Ook wij hebben zo onze momenten nodig van rust en absolute stilte.

  3. AMR zegt:

    Haha, leuk!

Leave a Reply




If you want a picture to show with your comment, go get a Gravatar.