Eeuwige regelmaat
Het leven is een zinloze aaneenschakeling van continu terugkerende klusjes. Je staat op, ontbijt, gaat naar je werk, komt thuis, eet, kijkt tv en gaat slapen. Dan wordt het vrijdag, is het weekend, slaap je uit, doe je het huishouden en voor je het weet begint het hele riedeltje weer opnieuw met weer een maandag. Je zou er spontaan depressief van worden. Ik word al moe van de gedachte dat dit de rest van mijn leven zo doorgaat. Vooral omdat ik vooral leuke dingen wil doen na mijn werk. Maarja, dan hou ik dus geen tijd over voor dingen die moeten, zoals dat verrekte huishouden. Sommige klussen hou ik wel bij. Die leveren dan ook direct resultaat op. Een vaatwasser aanzetten zorgt ervoor dat je schoon servies hebt; een schoon bed slaapt net iets fijner dan een vies. Een kast vol met kleding om ‘s morgens uit te kiezen is ook wel prettig. Maar regelmatig afstoffen en ramen lappen lukt me niet. Wat is het nut? Het stof is binnen een dag weer terug en die ramen zijn binnen een week weer ondergepoept door vogels. Ik hou van snel resultaat met weinig inspanning. Dus elke week dezelfde handelingen verrichten gaat me te ver. Het wordt zo sáái.’
Dus bedenk je dingen om de sleur te doorbreken. Niet dat ik nou zo allergisch ben voor sleur of regelmaat. Tot op zekere hoogte ben ik daar juist dol op. Ik weet graag waar ik aan toe ben, maar het gaat mij te ver om nu al te weten wat ik over drie maanden waarom met wie ga doen. Maar ik weet wel graag of mijn lief vanavond thuis is of niet. Al kan mijn planning ook zomaar ineens veranderen en bedenk ik op het laatste moment dat we toch maar op bezoek gaan bij die ene vriend. Of besluit ik ineens dat ik iemand uitnodig om te komen eten. Zomaar spontaan de kroeg induiken lukt helaas iets minder vaak sinds de geboorte van Thijmen. Wel heb ik voor mijn lief een verrassing geregeld voor 23 december – de oppas is ook al besproken.
Voor één continue bijdrage aan sleur ben ik wel lichtelijk allergisch. Ik vind het zo zinloos om elke week te stoffen en te zuigen, als het stof toch binnen een dag weer terug is. Elke twee weken het bed verschonen gaat nog, maar daar heb je direct profijt van. In een schoon bed slaap je toch net iets lekkerder dan in een vies. De vaatwasser volstapelen heeft als direct resultaat dat je weer van schone borden kan eten en dat je ruimte hebt om te koken. Maar wat is het nut van ramen lappen als de vogels het toch weer onder schijten? Heb je eindelijk de stapel strijkgoed weggewerkt, hangt de strijkplank binnen een week weer vol. Zou ik braaf alles goed bijhouden, als een echte huisvrouw, dan hou ik geen tijd meer over voor leuke dingen. Kan ik niet meer zomaar ineens met zoonlief een stuk gaan fietsen of naar de kinderboerderij gaan.
Eigenlijk zouden ze bij het Beste Idee van Nederland daar iets op moeten vinden. Dat stof ook echt minstens een maand wegblijft. Dat de zorgvuldig gestreken kleding niet direct weer in de wasmand verdwijnt. Dat de opgeruimde eettafel niet binnen een week weer volstaat met allerhande troep. Tot die tijd blijft het aanmodderen en blijft mijn huis niet het meest opgeruimde ooit. Jammer dan.
Category: Blogs
En die weg waar jiulle aan wonen is precies de racebaan die ik bedoel….. En ja, de ganzen mogen wel oppassen. Het gaat meer dan eens nog maar net goed.
Ik ben 55 jaar en schaar me bij de groep geen goede huisvrouw. Ik ruim daarentegen wel alles op (van mezelf althans) ik word helemaal kriegel als ik mijn spullen niet zo huppekee kan pakken. Je vindt in mijn huis nergens los spul liggen van mij. Kom je binnen en vind je rotzooi, dan is het standaard van manlief. Manlief ruimt zijn eigen spullen op, ja ja ze bestaan ècht…Dat doet hij wanneer het hem uitkomt maar dat vind ik niet erg. Ik stoor me er niet meer aan. Dat is ZO rustig in mijn hoofd. Dingen maak ik schoon wanneer het vuil is. Ramen lappen doe ik als ik denk “dit kan ècht niet meer. Tegen stof kan ik heel goed, dat valt nou eenmaal en dat is gewoon accepteren dat het valt. Eens per week, blik op oneindig en verstand op 0, radio aan mijn hoofd en gaan met die vochtige doek. Want met een vochtige doek blijft het gemiddeld langer weg dan met een stofdoek. Ik heb laminaat dus de stofzuiger heb ik afgezworen en ik dweil meteen, dat scheelt, vooral in de zomer, een uur eerder in de tuin met een heerlijk glaasje. Toilet en douche doe ik een keer per week want dan houd je het bij, hoef je niet te schrobben. Verder heb ik me, toen ik nog fulltime werkte mezelf aangeleerd meteen te strijken na een trommel was. De schade blijft nu beperkt tot hooguit een kwartier per keer. Spijkerbroeken strijk ik nat, scheelt de helft van de strijktijd en hang ze aan een klem te drogen boven de trap. En verder heb ik uitgevonden dat mijn was bij 30 graden wassen net zo schoon wordt als bij 40 graden, dus dat is meteen een flinke besparing. De vaatwasser gaat ‘s avonds aan, vol of niet vol. Ik heb vanaf mijn 6de jaar tot mijn 38ste jaar moeten afwassen. Ik ben er klaar mee! Daar zijn die dingen voor uitgevonden dus gebruik ik hem.
Ja,en de vaatwasser is inderdaad heel handig maar voor je het weet is er weer een vaat op het aanrecht dat staat te wachten.En als het aan mij zou liggen zou ik elke vaat weer in de vaatwasser willen stoppen!
Maar ja,dat kost te veel stroom.Heb juist met manlief afgesproken de vaatwasser minstens 1x per dag te laten draaien;dat is zuiniger.
Ik wil gewoon wel tig x die vaatwasser gebruiken en dan echt alles er in doen,vooral die pannnen,juist die pannen (zware braadpan enz)Ik haat die afwas!!!
Als de vaatwasser vol is,zijn er nog andere dingen over die afgewassen moeten worden!En elke keer komt er weer een beker,bord of glas bij terwijl ik ook wel eens een schoon en opgeruimd aanrecht wil!!
Wat ondankbaar is het toch allemaal
Het is vreselijk ondankbaar, klopt. Gelukkig heb ik twee gootstenen die ik helemaal vol kan stapelen voor het dramatisch wordt
De vaatwasser gaat aan als-ie vol is. Meestal is hij na het uitruimen direct weer vol trouwens.
Helaas hebben we nog steeds spul dat met de hand moet worden afgewassen (voornamelijk bierglazen). Dat staat rustig een maand te wachten in één van de twee gootstenen
Beste Robert, hteirlajk dank voor jullie reactie. Landen en talen spelen in een verenigd Europa blijkbaar nog steeds een belangrijke rol, anders zou er geen plek zijn voor een Nederlandstalig Duitsland Magazine Een internationale redactie juich ik overigens alleen maar toe!
ik heb het ook opgegeven… ben gewoon geen huisvrouw, en zal het nooit worden ook.
AMEN!