Lijstjes
Onlangs stond er in de Volkskrant een artikel over de ‘onderhandel-relaties’ van nu. In een gezin waarin vader én moeder werken, er kinderen rondlopen, er een huis zichzelf bevuilt, er sociale contacten bijgehouden moeten worden, je toch graag een schone onderbroek aan je billen trekt en er ook nog eten op tafel moet komen elke avond, is de ‘onderhandel-relatie’ dé manier van managen geworden. Volgens dat artikel, dan. In mijn wereld loopt het nog weleens heel anders…. Maar goed.
Het principe is simpel: “Als jij ‘s ochtends de baby verschoont, trek ik ondertussen de peuter zijn kleren aan. Ja dág, ik ben er vannacht al twee keer uit geweest, het is nu JOUW beurt om die luier te doen! Als jij de peuter naar school wil brengen, dan zorg ik dat ik na de crèche even langs de Appie rij voor het eten van vanavond. Maar als ik dan eten gehaald heb, kook jij dus wel, hè?” Het is een continue afweging van acties en prestaties, alles gaat op de weegschaal om het geheel in balans te houden. En vooral de balans tussen gemaakte acties van de één en de ander moet compleet in evenwicht blijven. Met argusogen wordt er in de gaten gehouden dat de ander niet stiekem de kantjes ervan af loopt en precies even veel doet als de één, want o wee als die balans niet tot op de millimeter loodrecht staat. Ook dat loopt in mijn wereld nog weleens heel anders…..Maar goed.
Ik zal niet wéér een stukje schrijven over mannen en vrouwen en alles wat daarin op de hak genomen kan worden, rustig maar….. Bent u er nog? Mooi. Want waar ik heen wil, zijn de lijstjes. Eén van de dames in het artikel verzuchtte namelijk dat het zo vermoeiend was om continu overal alleen maar ‘to-do-lijstjes’ in te zien. Vooral omdat haar man dat totaal niet had. Haar man had dat overigens wel degelijk, alleen….nou ja. Net een tikje anders.
Ik denk wel dat die continue onderstroom van dingen-die-nog-moeten-in-je-achterhoofd een vrouwending is. Het is in ieder geval een moederding. Het is een soort gratis instant update, direct geïnstalleerd op je harde schijf zodra je eerste kind geboren wordt. Alsof je systeem op zo’n moment niet al genoeg op tilt staat….. Maar nee. Cadeautje van Moeder Natuur. Joepie. Ik denk echt dat mannen dat óók hebben, maar op een andere dimensie. Of in een parallel universum. Of… nou ja, anders. To do lijstjes. Hmm. Eerlijk gezegd? Ik vind ze heerlijk. Sterker nog, ik geloof niet dat ik helemaal zonder kan……
Neem nou vandaag. Vanmorgen werd ik wakker in een slaapkamer die uitpuilde van de schone-was-die-nog-opgevouwen-moest-worden, in een bed dat voor het lekkere toch wel weer de was in moest. In de badkamer lagen de handdoekenplanken me leeg aan te staren en werden de kinderen kriegel van het gebrek aan washandjes. Eenmaal beneden, stegen de boze tekstballonnen op boven de hoofden van de katten over een gebrek aan schone bakken en hadden de konijnen een bord in de tuin gezet “gratis af te halen, lieve konijntjes met voorkeur voor VERS hooi”. Terwijl ik het ontbijt op tafel zette, struikelde ik over een stapel papieren die nog opgeborgen moesten worden en bij het inpakken van de schooltassen greep ik twee keer mis op fruit en pakjes drinken. Pffff!
Leuk hoor, heb ik ook eens een drukke, volle week gehad en me helemaal gek gerend, ben ik tóch nog iets vergeten…..grrr! Het werd pijnlijk duidelijk dat Huishouden het kusje van deze week nog niet gehad had. Bovendien, als het in het eerste uur van de dag al zo loopt, dan is dat vaak een heel slecht voorteken voor de rest van de dag. Dit was ‘slechts’ Huishouden….. Werk, Studie en Afspraken stonden waarschijnlijk al om de hoek te wachten met hún klachtenlijst. Oei. Maar overzicht-in-wat-te-doen-en-in-welke-volgorde-het-het-handigst-is? Moi?? Noppes. Bij zo’n chaos is mijn eerste instinct het vlucht-instinct. Onbewoond eiland, here I come!! Maar goed, dat werkt natuurlijk niet zo. Zelfs ondergetekende snapt dat.
Voor overzicht in die chaos, moet ik gewoon lijstjes maken. Om het logisch te houden, om vooral niet te stikken in de hoeveelheid (op zo’n lijstje is het vaak véééééél minder rampzalig dan in mijn hoofd) en…..om lekker af te vinken. En weet je wat ik nou het aller- allerlekkerst vind aan lijstjes??? Je kan ze afgevinkt en wel aan het eind van de dag heerlijk in de vuilnisbak smijten. Wég ermee!!
Ach….en dat mijn Lief dat nou niet nodig heeft, vind ik eigenlijk niet zo’n ramp. Het is wel lekker rustig, zo. Hij doet tenslotte zijn eigen dingen en die doet hij heel goed. Mijn lijstjes zijn nou eenmaal een beetje mijn ding, mijn kwinkslag, mijn maffe hobby…….en daar valt niet over te onderhandelen 
Category: Blogs
