Mamma’s day off

Ja hoor…… We zijn er weer.

Lang weekend gehad, heerlijk aan het lamballen geweest, zalig zonnetje, super veel buiten gedaan, fantastisch! En nu? Nu zijn de kinderen weer naar school, man aan zijn werk….. en ondergetekende heeft overdag het rijk weer voor zichzelf.

In principe begin ik op zo’n Eerste Dag Alleen om 9 uur meteen met klussen. De was bijwerken, de stofzuiger door de hele tent en ach, als we dan toch bezig zijn, een paar schone bedden zijn ook geen overbodige luxe met dat warme weer. In een zeldzaam fanatieke bui gaat er nog een fris lapje achteraan (als ik de Gouden Poetsvolgorde achterstevoren doe, tenminste, want dat gebeurt hier nog weleens) en dan sneaky je emmertje sop in een verborgen hoekje laten staan. Dan ruikt het nog de hele dag alsof het net schoongemaakt is. Niet langer laten staan, natuurlijk, want dan kan je helemaal overnieuw beginnen.

In dat schema was de volgende stap nog even een uurtje wat te werken en dan door te schakelen naar mijn studieboeken. In die planning zou ik nog ruim een uur overhouden voor wat lekkere momentjes van niks-doen of even bijbeppen met vriendinnen. Áls ik dat gedaan zou hebben. Juist.

Want natuurlijk heb ik dat niet gedaan. Natuurlijk ben ik, zodra de hele kudde de hielen gelicht had, achter mijn computer gekropen met een bak koffie en heb vanalles op Marktplaats geknald. En natuurlijk kwam ik daarbij een aantal hebbedingen tegen die ik meteen aan een vriendin door móest bellen, want zij was er al heel lang naar op zoek. Zij blij, ik ook blij en hop, zo een uur verder. Na Marktplaats verse koffie gezet, want ik moest nu toch echt aan de slag. Ergens mee…..maar wat ook alweer? Hmmmm, oja! Ik zou nog even voor mijn broer het één en ander op de mail zetten. En juist, daar moest ook nog een artikel bij van Kennislink.nl. Heerlijke site, altijd weer wat bij te leren…..en hop, daar ging uur nummer twee. Ach, die was kan vanavond ook wel en de bedden kunnen morgen ook nog. Goed. Wat nu. Even werken dan maar. Alhoewel, er is nu nog maar een klein uurtje. Beetje kort. Weet je wat? Ik pak even de stofzuiger, heb ik toch nog iets gedaan. En dan gaat de telefoon.

Tien minuten later zit ik in mijn achtertuintje heerlijk te genieten van de zon terwijl mijn vriendin-van-ver-weg haar verhaal bij me neergooit, want we hebben elkaar alweer drie dagen niet gesproken. Tot mijn keukenwekker een schorre piep produceert (want zo goed ken ik mezelf ondertussen dan nog wel) en het nu écht tijd is om de kinderen te gaan halen. Ja, leuk hoor, maar dat verslag moet vandaag nog wél af. Verdorie.

Goed, de was doe ik morgen wel. En de rest ook. Deze keer echt.

Tags: wassen, weekend, werken

Category: Blogs