Ridders en Klusvrouwen
Je zou denken dat we in een moderne maatschappij leven, maar soms blijkt dat vies tegen te vallen. Sommige rolpatronen slijten lastig. Mannen verdienen de kost, vrouwen werken in huis. En ze kunnen verder niets, want techniek en sleutelen? Dat is mannenwerk. Bláááá!
Ik vind klussen echt leuk. Als Slechte Huisvrouw is het natuurlijk geen geheim dat in wezen alles om me heen geldt als excuus om de huishoudelijke dingen lekker te laten liggen. Dat ik mezelf daarmee uiteindelijk in de vingers snij, is dus ook geen geheim. Alles wat je laat liggen, wordt tenslotte niet stiekem-als-je-even-niet-kijkt weggetoverd door een achternicht van de Tandenfee. Het blijft gewoon liggen. O, en het vermenigvuldigt zich vaak ook nog. Bah.
Daar helpt nog maar één ding tegen: Glashard Ontkennen. Toevallig is “Ontkenning” ook een vak en, niet geheel toevallig, is het één van mijn favoriete vakken. Heerlijk. Elk excuus om dat vak uit te oefenen, is bij mij meer dan welkom. En zeg nou zelf, welk excuus is er nou beter dan een beetje home-improvement…..maar dan anders?
Standaard rolpatronen? Neh…Hier loopt wel meer achterstevoren, dat is bij ons normaal. Ook de rolpatronen lopen hun eigen weg, en dat vind ik heerlijk, eerlijk gezegd. De boor- en schuurmachines komen hier dan ook op Moederdag binnen. Niet op Vaderdag. De buitenboel schilderen (nóóóóóóóóit doen met een zwangere buik en 30 graden in de schaduw, trouwens), meubelen repareren, sauzen, opknappen, schuren, boren en sleutelen aan vanalles; zolang het niets met elektra en kroonsteentjes te maken heeft, vind ik het geweldig.
Vorige week heb ik de v-snaar van mijn droger zelf vervangen…de wát?! Ja, een droger heeft een v-snaar, die zorgt ervoor dat de trommel draait tijdens het drogen. Wel zo handig als die het doet, want anders heb je alleen een hete droger. En dat is niet genoeg. Je kan zoiets laten repareren door een monteur met voorrij-kosten die oplopen tot de prijs van drie drogers, maar je kan het ook voor een habbekrats zelf proberen. Lukt het niet, dan kan je altijd alsnog een monteur laten komen. Maar goed, een v-snaar zit IN de droger. Het ding moest dus écht he-le-maal uit elkaar. Even puzzelen, maar mét een vervangen v-snaar staat hij nu weer heerlijk rond te draaien, daar op zolder. Een klein beetje trots was ik wel.
Denk nou niet dat ik een superklusser ben, overigens. Na de droger-reparatie had ik – natuurlijk- wel een paar schroeven over. Maar goed, het ding doet het weer, zélf gedaan!!! en was “Ontkenning” niet ook een vak? Welke schroeven?? Juist.
Ik heb ook zoiets met mijn auto. Ik heb een heerlijk oudje (1994, zal dus nooit meer antiek / belastingvrij worden, jammer genoeg) maar het voordeel is dat die auto’s nog simpel zijn. Die hebben nog geen computers nodig om je te vertellen wat er mis is, want dat kan je nog gewoon zien. Ik ben natuurlijk geen monteur en mijn auto is me iets te lief om zelf te gaan proberen daar een v-snaar in te vervangen, maar toch. Een band verwisselen, de olie bijvullen, lampen verwisselen, startkabels gebruiken, dat kan echt iedereen gewoon zelf.
En dat levert nog weleens een heerlijk ouderwets tafereel op….
Ik moest laatst een koplamp verwisselen, dus ik stond bij de benzinepomp onder de motorkap te prutsen om de oude eruit te krijgen. Naast me was een yuppen-meneer (fonkelnieuwe Duitse auto, Amerikaanse zonnebril in het strak gewaxte haar boven zo’n shirt met een klein polo-spelertje erop) net klaar met tanken en stond al bellend onrustig om mijn auto heen te draaien. Precies op het moment dat mijn nieuwe koplamp er netjes inzat en ik de beschermkap erop stond te draaien, hing hij op en sprak de ridderlijke woorden: ”Sorry dat ik je zo lang heb laten wachten, ik had je wel even eerder kunnen komen helpen, wat onbeleefd van me!” En dan zeggen ze dat fatsoen dood is tegenwoordig…. In een Bouquet-reeks-scenario had ik hem natuurlijk direct zijn mannelijke handen onder mijn motorkap moeten laten steken, maar zo doortrapt ben ik nou ook weer niet.
“Geen probleem, hoor, het is al klaar”, antwoordde ik met mijn aller-, allerlieflijkste glimlach. Waarop ik mijn motorkap dichtklapte, instapte en wegreed. Ik geloof niet dat ik ooit een groter vraagteken boven een Amerikaanse zonnebril heb zien uitschieten.
Ja, die moderne maatschappij valt nog weleens vies tegen…….
Category: Blogs
You go girl!
Erg leuk geschreven. Ik herken mijzelf er wel in.
P.S. Electriciteit is trouwens echt niet moeilijk, zeker niet als je ook wasmachines en auto durft aan te pakken.