Ik hoorde laatst een oud Indiaans spreekwoord; “Do not judge a man until you have walked in his mocassins for two full moons“…. oordeel niet totdat je iets zelf ook gedaan hebt. Ik geloof in humor. Saaie zooi is zoveel makkelijker te slikken als je er flink de draak mee kunt steken. Ik hoop dat [...]
Lees Meer
Iedere keer als Kelly van de volleybaltraining (wedstrijd) komt, staat die sporttas gewoon ergens gesmeten in een hoekje. Hoe dikwijls zegt de mama dan…. ‘gooi het in de was!’ of… ‘haal je T-shirt eruit voor daar de vochtplekken erin komen. Natte handdoeken, zwemkleren….soms ligt dat gewoon dagenlang gesmeten in de wasmand voor te wassen. De kerstvakantie was [...]
Lees Meer
Ik heb iets met maandagen. Maandagen zijn er om opnieuw te beginnen, een frisse start te maken, om schoon schip te maken en je hoofd leeg te krijgen. Om alles weer even op een rijtje in de goede volgorde te parkeren, zodat de rest van de week zo soepel mogelijk kan gaan verlopen. Dat is [...]
Lees Meer
“De traditionele huisvrouw is aan het verdwijnen” kopte een recent onderzoek. Ook bij de CVSH kwam dat onderzoekje onder de aandacht. De verdwijning van de Traditionele Huisvrouw is natuurlijk direct gerelateerd aan de verschijning van de Slechte Huisvrouw. We zouden geen ‘slechte’ huisvrouwen kunnen zijn, als we niet ergens een idee hadden van wat een ‘goede’ huisvrouw is. [...]
Lees Meer
Boerderij vakantie met school. Naar Duitsland als afscheid van de basisschool. Meestal nog met de volleybalclub op weekend (ging dit jaar niet door omdat ons grote meisje opeens haar vormsel ging doen). De zomer schoolvakantie was begonnen en Kelly vertrok al op Kazou verlof. 7dagen naar de zee. ‘wind in de zeilen’ (nu was er [...]
Lees Meer
Ik ben een wijf, dus ik jank om alles. Ik houd niet van dergelijke hokjesdenkerij maar in mijn geval klopt dit stereotype aardig. Wel alleen. Ik jank het liefst alleen. En ik jank niet alleen wanneer dingen kut gaan. Ook wanneer het erg goed gaat kunnen de waterlanders bij mij hun spreekwoordelijke ei kwijt. Lekker [...]
Lees Meer
Ja hoor…… We zijn er weer. Lang weekend gehad, heerlijk aan het lamballen geweest, zalig zonnetje, super veel buiten gedaan, fantastisch! En nu? Nu zijn de kinderen weer naar school, man aan zijn werk….. en ondergetekende heeft overdag het rijk weer voor zichzelf. In principe begin ik op zo’n Eerste Dag Alleen om 9 uur meteen [...]
Lees Meer
Ik heb écht heel lang gedacht dat het aan mij lag. Dat ik gewoon de juiste taal niet sprak. Of de mokerhamer niet genoeg gebruikte, weet ik veel. Ik was honderd procent zeker de enige vrouw op aarde met een welwillende man en een communicatie-stoornis. Soms is het goed om gewoon eens over je getut heen [...]
Lees Meer
Acht jaar met kinderen. Acht jaar zonder die ellendelingen. Acht jaar. Of liever, acht jaar, vijf maanden, twee weken en drie dagen. Al die tijd zonder. Maar dat is nu over. Wij zijn ook het spreekwoordelijke bokje. We hebben bezoek van de Pediculus humanus capitis. De hoofdluis. Bleh. Ik was altijd het soort moeder wat medelevend [...]
Lees Meer
Soms, héél soms, betrap ik mezelf erop. Soms, héél soms, is er heel eventjes zo’n momentje. Ook dat gebeurt. Soms. Héél soms. Zo héél af en toe vind je jezelf terug aan tafel, of op de bank. Dan zit je daar eventjes helemaal intens tevreden te zijn. Het zijn van die momenten dat alles eventjes helemaal precies in [...]
Lees Meer
Hoe komt het toch dat mijn huis elk jaar na Kerst een ontplofte bende is? Dat niets meer op zijn plaats staat en ik een dag kwijt ben aan het opruimen? Waar ik uiteraard geen tijd voor heb… De traditie is nu al een aantal jaar als volgt: we vieren Kerst – waar dan ook [...]
Lees Meer
Ken je dat gevoel, dat je dacht alle kleren van de wereld gewassen te hebben, maar dat je kindertjes er nog steeds een beetje groezelig uitzien? Dat het lijkt of je wassen kan tot je een ons weegt, maar dat er altijd nog wel ergens nog een vlek te bespeuren valt? En omdat je wassen [...]
Lees Meer
Beestjes. Kriebels. ‘Ze’ gaan weer rond op school. En ondanks dat ze met haar blonde haren echt een luizenmagneet is, komt dochterlief trots over het plein naar me toe rennen. ‘Ik heb helemaal niks, mama!’ joelt ze bijna. Alsof je een prijs verdient voor het niet-hebben van hoofdbewoners. ‘Maar Inge had ze wel, en Marie, [...]
Lees Meer
Wie doet eigenlijk de was als je terug komt van vakantie? Bijna twintig procent van de getrouwde of samenwonende mannen claimt de was te doen. Daar denken de vrouwen echter heel anders over! Maar liefst 98 procent van de vrouwen zegt dat zij deze taak op zich nemen en slechts twee procent van de vrouwen [...]
Lees Meer
Vroeger en nog steeds in veel huishoudens is maandag wasdag. Ik betrapte mezelf er vandaag op dat ik wassen probeer uit te stellen, niet voor het feit dat het in de wasmachine moet worden gestopt, maar het feit dat ik het daarna moet strijken. Ik heb namelijk een godsgruwelijke hekel aan strijken! Sommigen vinden het [...]
Lees Meer
Toen ik voor het eerst van de club van slechte huisvrouwen hoorde moest ik meteen gniffelen. Ik bedacht mij hoe ik als 20 jarige, nog altijd voor de handwas mijn moederlief aankijk voor het sopje. Hoe ik zo een kwartier voor de wasmachine kan staan, wachtende op een blik van mijn moeder die haar hoofd [...]
Lees Meer
Het is officieel. Ik kan goochelen. Beter dan Hans Klok dan wel Hans Kazan. Wat zeg ik, de illusionist David Copperfield is er niets bij. Een assistent? Niet nodig. Geef mij rustig een kostbare, dikke, warme, wollen trui, type XL, een uurtje of wat in de wasmachine, deurtje dicht, deurtje open…
Lees Meer
Mijn ‘slechte huisvrouw’-zijn komt het meest naar voren in het wasgoed. Wassen op zich is niet erg. In de wasmachine gooien, wasmiddel erbij en aanzetten. Dat lukt nog wel. Het vervolgens in de droger gooien, ophangen kost al meer moeite, wil ook lukken. Maar dan. Dan moet die was (bij voorkeur gestreken) gevouwen worden. Bij [...]
Lees Meer